Ζευγάρι με φωτογραφικές μηχανές

Θεραπεία ζεύγους: Παραμορφωτικοί φακοί

Κάποτε ένας νεαρός αγόρασε μια φωτογραφική μηχανή και ξεκίνησε να φωτογραφίζει λουλούδια και δέντρα, πουλιά και ζώα, κτίρια και ηλιοβασιλέματα. Οι φωτογραφίες του ήταν γεμάτες ζωντάνια και ο κόσμος μέσα από το φακό του, του φαινόταν πολύ πιο όμορφος και ενδιαφέρων από την πραγματικότητα. Κάποια στιγμή αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να δημιουργήσει και μερικά πορτρέτα, ζήτησε λοιπόν από τη σύντροφό του να του ποζάρει. Καμία φωτογραφία όμως δεν τον ικανοποίησε. Κάποιες ήταν κακοφωτισμένες, κάποιες είχαν άσχημες σκιές, ενώ σε άλλες το θέμα του ήταν εκτός εστίασης και φαινόταν θολό. Όσες ρυθμίσεις και να έκανε στο φακό του ο νεαρός, όσες φορές και να άλλαξε την πόζα της συντρόφου του ή το φωτισμό, καμιά φωτογραφία δεν τον ικανοποιούσε. Καμιά δεν την κολάκευε αρκετά. Το θέμα τον απασχόλησε πολύ. Αρχικά κατηγόρησε τη φωτογραφική του μηχανή που δεν είχε αρκετές δυνατότητες. Έπειτα, κατηγόρησε τον εαυτό του που μετά από τόσο καιρό δεν είχε μάθει να τραβάει καλές φωτογραφίες. Τέλος, κατηγόρησε τη σύντροφό του. Της είπε ότι επίτηδες άλλαζε την έκφρασή της, ότι κουνιόταν συνέχεια καταστρέφοντας το κάδρο και τελικά ότι η ίδια ήταν θολή και γι’ αυτό έβγαινε θολή και στις φωτογραφίες. Σταδιακά μάλιστα πίστεψε τόσο πολύ αυτή την εξήγηση που πράγματι, κάθε μέρα η σύντροφός του έμοιαζε όλο και πιο θολή μέχρι που στο τέλος κατάντησε μια ασαφής μουντζούρα που ξάπλωνε και ξυπνούσε δίπλα του χωρίς να διακρίνονται τα χαρακτηριστικά της. «Μα τι συμβαίνει;» της είπε ξεσπώντας μια μέρα. «Που στο καλό έχεις πάει; Γιατί δε σε βλέπω;». Εκείνη απάντησε στενοχωρημένα «Είμαι ακριβώς εδώ. Απλά εσύ εξακολουθείς να με κοιτάς μέσα από το φακό σου».

Στόχος της συμβουλευτικής σε επίπεδο οικογένειας είναι να βοηθήσουμε τα μέλη της να κοιτάξουν το ένα το άλλο όχι μέσα από τους προσωπικούς διαστρεβλωτικούς φακούς τους αλλά όπως είναι στην πραγματικότητα, με τις ατέλειες, τις αδυναμίες και τα μοναδικά προτερήματά τους.